Να μοιραζόμαστε…

| προτάσεις |

Ας ζεστάνουμε τις καρδιές μας, τυλίγοντας ένα κασκόλ στους κορμούς των δέντρων…

Άγγιγμα ζεστασιάς με μία κίνηση. Βγάζουμε ένα από τα κασκόλ μας και το τυλίγουμε γύρω από ένα δέντρο, πιθανότατα σε κάποιες περιοχές, σε κάποια σημεία που να γνωρίζουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ανάγκη. Λίγο πράγμα με πολλή αγάπη που λένε και στην Κρήτη.

ΥΓ. Φωτογραφίστε τη δική σας κίνηση και ελάτε να τις ποστάρουμε όλες μαζί ως μήνυμα…

10929024_10152695917758262_2448200790972217037_n
Φωτογραφία από πολιτεία της Αμερικής, όπου κάτοικοι δώρισαν στα δέντρα τα κασκόλ τους με προορισμό του άστεγους.

Ο μαγικός κόσμος των παραμυθιών | Κόκκινη Αλεπού

logo120

Δεν έχει τύχει ακόμα να την γνωρίσω προσωπικά, αλλά παρακολουθώντας τη δουλειά που κάνει μέσα από την Κόκκινη Αλεπού καταλαβαίνω ότι η εμπειρία χρόνων συνάντησε το μεράκι και γέννησαν ένα ζεστό, φιλόξενο σπίτι γεμάτο από παραμύθια. Μιλάω για τη διαχειρίστρια και πνευματική μαμά του site Κόκκινη Αλεπού, Ζωή Κοσκινίδου, η οποία παρουσιάζοντας επίλεκτα κάθε φορά παραμύθια και δίνοντας έμφαση σε υπέροχες εικονογραφήσεις, όλες τους ιδιαίτερες, ξεχωριστές, μας υποδέχεται στον μαγικό κόσμο των παραμυθιών, αφήνοντάς μας να επιλέξουμε εκείνο που ταιριάζει καλύτερα στις δικές μας ανησυχίες για τους δικούς μας μικρούς ήρωες. Ταξιδεύουν άλλωστε εκεί έξω τόσα πολλά παιδικά βιβλία, παραμύθια, που είναι πολύ σημαντικό να μπορείς να ξεναγηθείς από κάποιον που τα αγαπάει πολύ και έχει τη διάθεση και την αισθητική να σου προσφέρει μία πρώτη δόση από τη μαγεία τους. Και δεν μένει μόνο σε αυτό.Μας συντονίζει ημερολογιακά με εκδηλώσεις για το παιδικό βιβλίο, μας συστήνει την άλλη της αγάπη, τη μουσική και μας δίνουν την ευκαιρία να αποκτήσουμε μέσω διαγωνισμών κάποιες από τις προτάσεις της. Μέσα από την Κόκκινη Αλεπού έχεις ακόμα την ευκαιρία να μάθεις πώς σκέφτονται οι δημιουργοί των ηρώων που αγκαλιάζουν ή θα αγαπήσουν οι μικροί μας φίλοι. Πώς τους δημιούργησαν, τι ονειρεύονται για αυτούς, τι θέλουν να μοιραστούν με εμάς, ποιο είναι το κρυφό τους μυστικό, πώς μεταφράζουν τη δική τους μαγεία σε φανταστικούς κόσμους του χθες, του σήμερα, του αύριο, του ποτέ…

Σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις της Ζωής Κοσκινίδου με τον συγγραφέα Αντώνη Παπαθεοδούλου, στον οποίο πρόσφατα απονεμήθηκε το Διεθνές Βραβείο Εικονογραφημένου βιβλίου Compostela για το παραμύθι του με τίτλο «Una ultima carta» (Ένα τελευταίο γράμμα), στην ερώτηση της Ζωής: ‘Τι είναι αυτό που σας συναρπάζει πιο πολύ στο παιδικό βιβλίο;”, εκείνος απάντησε: 
”Η δημιουργική ελευθερία που σου εξασφαλίζει το γεγονός ότι σε μια ιστορία για παιδιά μπορεί να συμβεί και το πιο θεότρελο πράγμα. Και η ικανοποίηση που σου χαρίζει η πίστη ότι γράφοντας για παιδιά μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο.”

Και μάς κάλυψε. Όπως ακριβώς μας καλύπτει και η Κόκκινη Αλεπού στις αναζητήσεις μας…

Επισκεφθείτε την Κόκκινη Αλεπού εδώ: http://kokkinialepou.gr/

withoutbirthdaypresents.jpg


| αξίες |

”Αρραγείς λέξεις” |

Χαρίστε ένα βιβλίο σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη

13882574_493894310815966_509935035889293144_n.jpg

αρραγής |(αρχαία λέξη ἀρραγής < στερητ. ἀ- + ῥαγ- [πβ. ἐρράγην] τού ῥήγνυμι «σπἀζω»· ομόρριζα : ραγίζω, ρήγμα, ρωγμή) = αδιάσπαστος, στέρεος, συμπαγής

Ίσως το πρώτο μου μέλημα όταν ξεκίνησα να βρω σπίτι μόνη μου ήταν να αγοράσω μία βιβλιοθήκη. Ένα μέρος συνάντησης όλων αυτών των ιστοριών και των αράδων που έχω ή δεν έχω διαβάσει ακόμα. Κάπου να μπορώ να τα έχω συγκεντρωμένα, εύκαιρα για μία πρώτη ή και μία δεύτερη ανάγνωση ή ακόμα και για να διακοσμούν κάπως τον χώρο. Και αυξάνονταν σταθερά με το πέρασμα των χρόνων. Και αγόρασα και άλλη μία βιβλιοθήκη για να καταφέρω να τα χωρέσω. Και στη συνέχεια επέλεξα κάποια από αυτά και τα έβαλα σε κούτες, στο πατάρι, στην αποθήκη. Και ξεκίνησα στην πραγματικότητα συλλογή από κούτες αντί για συλλογή βιβλίων. Και κάπως έτσι τους απέκλεια το δικαίωμα να ζήσουν ξανά μέσα από άλλους αναγνώστες που θα τα ξεφυλλίσουν, θα τα μαρκάρουν, θα διπλώσουν την άκρη της σελίδας που σταμάτησαν. Και τους προσέφερα μία θέση είτε στο ράφι, στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο (που αν είχαν χέρια θα έριχναν αγκωνιές στα σίγουρα) είτε μέσα σε σφραγισμένες και κακογραμμένες κούτες. Και κατέληξαν να χάσουν τη μοναδικότητά τους και να γίνουν ένα με τη μάζα. Ευτυχώς διατηρούσα ακόμα την επιθυμία, τη διάθεση να τα δανείζω, ενίοτε να τα χαρίζω σε φίλους…

freebookshydepark_1

Όσο σκέφτομαι όμως ότι κάπου εκεί έξω υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν την ευκαιρία να κρατήσουν στα χέρια τους ένα βιβλίο και να χαθούν μέσα σε ιστορίες, ζωές, κόσμους πραγματικούς ή φανταστικούς, θεωρίες, φιλοσοφίες, αποφθέγματα και διδάγματα ζωής, τότε αντιλαμβάνομαι ότι η συλλογή από κούτες και οι στοιβαγμένες βιβλιοθήκες του δικού μου και πολλών άλλων σπιτιών δεν έχουν αξία όταν δεν εκπληρώνουν μία βασική προϋπόθεση: να ταξιδεύουν οι “λέξεις” και σε άλλα μέρη, να ζωντανεύουν ξανά και ξανά. Εκεί που το μυαλό των ανθρώπων διψά να τις διαβάσει.

Σίγουρα κάποιοι από εσάς θα έχετε νιώσει αυτό το συναίσθημα. Κι αν όχι, σκεφθείτε το. Αυτό άλλωστε που εισπράττεις από τέτοιες κινήσεις προσφοράς, ιδίως όσοι αγαπούν το βιβλίο και το διάβασμα, είναι ξεχωριστό. Άλλωστε, το βιβλίο και η γνώση δεν είναι δικαίωμα του ενός. Πρέπει να ανακυκλώνεται, να μοιράζεται, να μεταλαμπαδεύεται. Κάποια βιβλία είναι ιδιαίτερα για τον καθένα μας και δύσκολα τα αποχωριζόμαστε. Είναι πολλά όμως εκείνα που απλώς πιάνουν χώρο και σκόνη.

Υπάρχουν διάφορα μέρη, όπως για παράδειγμα βιβλιοθήκες δήμων, που θα μπορούσατε να προσφέρετε τα βιβλία σας. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Υπάρχουν και κάποιες ομάδες ανθρώπων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τα έχουν περισσότερο ανάγκη. Ανάγκη να ξεφύγουν από προβλήματα επιβίωσης, ανάγκη να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι. Μία ανάγκη που αποτελεί πολυτέλεια γι’ αυτούς. Μία απλή πολυτέλεια που έχουμε όλοι μας τη δυνατότητα να την προσφέρουμε απλόχερα.

Σε μία τέτοια αναζήτησή μου συνάντησα την ομάδα «αρραγείς λέξεις». Πρόκειται για μία παρέα λίγων ατόμων που έχουν σκοπό να προσφέρουν βιβλία σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, κυρίως ανθρώπους που ζουν στο δρόμο.

Βοηθήστε κάποιους ανθρώπους να ξεκινήσουν το δικό τους ταξίδι μέσα από ένα βιβλίο που θα τους χαρίσετε! Κάτι μικρό, αλλά με μεγάλη σημασία.

Τρόποι επικοινωνίας με τις ”αρραγείς λέξεις”: arrageis.lexeis@hotmail.com | Facebook page


Emfasis | #kapouekeiexo

www.emfasisfoundation.org/

what-is-emfasis-1-690x459

Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που θα ήθελες να βοηθούσες, που εκτιμάς όσους το κάνουν, που θαυμάζεις τη δύναμη, το πείσμα και τις αντοχές τους. Που λυπάσαι για όσα ακούς και βλέπεις γύρω σου αλλά λίγο παρακάτω έχουν ξεχαστεί και τη θέση τους έχει ξαναπάρει κάτι από το δικό σου προσωπικό στόρυ. Ίσως και από τη δικιά σου γκρίνια για κάτι που δεν έκατσε όπως το υπολόγιζες. Και μετά από κάποιες εικόνες, μέρες, σκέψεις, δουλειές, επανέρχονται τα ίδια συναισθήματα αλληλεγγύης και συμπόνοιας με το πρώτο γνώριμο σκηνικό. Και όπως πάλι έρχονται έτσι πάλι φεύγουν…Και ξανά και ξανά…Είναι όμως κάποιοι άνθρωποι εκεί έξω που αυτό το σκηνικό είναι μέρος της καθημερινότητάς τους. Και δεν σβήνει έτσι απλά με λίγα μέτρα παρακάτω. Παραμένει, προσπαθώντας οι ίδιοι να το κάνουν όσο το δυνατόν καλύτερο. Και δεν κουβαλάνε απλώς μία συμπόνοια για τους αδύναμους. Δεν επαναπαύονται σε ζεστές σκέψεις για την τύχη όσων ζουν εκεί έξω μόνοι και αβοήθητοι. Βάζουν πόδια στις σκέψεις, φτερά στα συναισθήματα ανθρωπιάς και φεύγουν για νέες εξορμήσεις, νέες περιπέτειες διάσωσης. Και κάπου εκεί έξω μπορεί να τους πετύχεις. Και όταν τους δεις επί τω έργω, προσθέτεις στις σκέψεις συμπόνοιας προς τους αδύναμους και σκέψεις σεβασμού (respect) σε εκείνους. Και τους βγάζεις το καπέλο. Από μέσα σου φυσικά…

Αυτοί είναι οι άνθρωποι της Emfasis.

Τι είναι η Emfasis Foundation;

Είναι μία Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία. Είναι γέννημα ιδιωτικής πρωτοβουλίας και ιδρύθηκε για να δώσει άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις στις συνολικές ανάγκες ευάλωτων και κοινωνικά αποκλεισμένων συνανθρώπων μας (άστεγων, άνεργων, κάτω από το όριο φτώχειας, με προβλήματα διαφόρων ειδών εξαρτήσεων, μετακινούμενων παιδιών στο δρόμο – street connected children κ.α.) που διαβιούν κυρίως σε κατάσταση δρόμου ή επικείμενης αστεγίας και οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης.

Λειτουργεί σύμφωνα με την εφαρμογή των πρωτοπόρων και καινοτόμων αρχών του Social Street Work (Εργασία στο Δρόμο) και προσεγγίζει, στηρίζει και ανακουφίζει με τα κλιμάκια των εθελοντών της street workers, δίνοντας καθημερινά το παρόν στους δρόμους της Αθήνας παρέχοντας ανθρωπιστική, συμβουλευτική και οικογενειακή στήριξη. Παράλληλα κι ενώ χτίζει τις σχέσεις με τους ανθρώπους αυτούς, σχεδιάζεται ένα σταδιακό πρόγραμμα συνολικής αντιμετώπισης των αναγκών τους σε εξατομικευμένο επίπεδο.

H Emfasis χωρίζεται σε τρεις πυρήνες:

Όλες οι λειτουργίες και οι δραστηριότητες της οργάνωσης συντονίζονται από ομάδες Ελλήνων ειδικών και εθελοντών, με βάση την Αθήνα.

Photo credits: Solonas Malkas/Emfasis Foundation. Το φωτογραφικό υλικό είναι αυθεντικό και από πραγματικές βάρδιες streetwork.

Το Social Street Work της Emfasis ενεργεί σε επίπεδο γειτονιάς, ή σε περιοχές που έχει εντοπιστεί ότι υπάρχουν ευπαθείς θύλακες πληθυσμού. H Emfasis ακολουθεί την προσωπική προσέγγιση αξιολογώντας τις βασικές ατομικές ανάγκες του προσώπου που βρίσκεται σε ανάγκη – αναζητώντας πρώτα να αποκαταστήσει την αξιοπρέπειά του, και έπειτα να παράσχει επαρκή κοινωνική, συναισθηματική και ανθρώπινη υποστήριξη. H Emfasis υποστηρίζει κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη, ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο, καταγωγή και δεσμεύεται:

  • Σε ισότιμη προσέγγιση και σε πρακτικές που δεν παράγουν διακρίσεις
  • Στον σεβασμό της διακριτικότητας και της εχεμύθειας
  • Σε συνεχή προσαρμοστικότητα
  • Σε γρήγορη και αποτελεσματική δράση, χωρίς να βαλτώνει σε γραφειοκρατικές διαδικασίες

H Emfasis είναι μια πρωτοβουλία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που στηρίζεται σε οικονομικές εισφορές και δωρεές ιδιωτών για την εκπλήρωση των προγραμμάτων της.

Η ΕMFASIS δεν λαμβάνει κανενός είδους χρηματοδότηση από κρατικούς ή δημόσιους φορείς, δεν εντάσσεται σε κανένα χρηματοδοτικό ή επενδυτικό πακέτο που επιβαρύνει τον Έλληνα ή Ευρωπαίο φορολογούμενο και ο μόνος τρόπος για να υλοποιήσει  την αποστολή της είναι με την πραγματική συμπαράσταση όσων πιστέψουν στο όραμα της.

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι που μπορείτε να βοηθήσετε. Μπορείτε να τους βρείτε όλους εδώ. Είναι σημαντικό τουλάχιστον να διαδώσουμε όλοι μας την ύπαρξη της Emfasis στην οικογένειά μας, στους φίλους μας, στη δουλειά μας ή σε οποιοδήποτε άλλο μέσο, ώστε να είναι ενήμεροι για το έργο και τις ανάγκες του οργανισμού. Ακόμα και ένα από like στη σελίδα στο facebook. 


 | Αφιέρωμα |

Όταν οι εμπορικές διαφημίσεις μεταμορφώνονται για λίγο σε κοινωνικά μηνύματα

Δεν είναι μόνο μία απλή υπενθύμιση των Χριστουγέννων, ούτε ,μία ακόμα μαρκετινίστικη ιδέα για αύξηση πωλήσεων, αλλά κάτι παραπάνω. Καμπάνιες μηνυμάτων, ευαισθητοποίησης όλων μας και μία πολύ σημαντική αφορμή να δώσουμε σημασία σε κάποια θέματα, είτε μας αφορούν άμεσα είτε όχι. Και ναι, δεν είναι μόνο οι γιορτινές ημέρες που θα πρέπει να είμαστε δοτικοί, αλλά είναι μία καλή αρχή για να το κάνουμε!

  • Santa Forgot

    Μία ίσως από τις πιο ουσιαστικές διαφημίσεις, καθώς προβάλλει τη νόσο Alzheimer. Άτομα που ξεχνούν,αλλά εμείς δεν πρέπει να τους ξεχνάμε. Πρέπει να στεκόμαστε δίπλα τους. Μπορεί να χάνουν τη μνήμη τους, αλλά δεν χρειάζεται να χάσουν και την αγάπη μας.

υγ. Για περισσότερες πληροφορίες για την αντιμετώπιση και υποστήριξη της νόσου Alzheimer στην Ελλάδα πατήστε εδώ.

  • M&S – Mrs Claus Η εμφάνιση και ο ρόλος της Mrs Claus με συγκινητικό τρόπο μέσα από μία από τις διαφημίσεις γνωστής εταιρείας ρούχων. Έξυπνο σενάριο!
  • H&M – Come Together Άλλη μία γνωστή εταιρεία ρούχων λάνσαρε ένα πραγματικά εμπνευσμένο σποτ Χριστουγέννων προτρέποντας όλους να έρθουν πιο κοντά, να αγκαλιαστούν και να μοιραστούν όμορφες εορταστικές στιγμές. Το βιντάζ σκηνικό, το σενάριο, η εμφάνιση του ηθοποιού Adrien Brody, το γνωστό εορταστικό σάουντρακ αποτυπώνουν με ιδιαίτερο τρόπο το αίσθημα της συντροφικότητας που θα πρέπει να μας κατακλύζει τις ημέρες των γιορτών και όχι μόνο.

Μάνος Χατζιδάκις: Το νησί των συναισθημάτων και η αξία της Αγάπης!

agapi-nisi-synaisthimaton-1

Μία πολύ ευαίσθητη ιστορία έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις, για την αγάπη και την αντοχή της στον χρόνο.

«Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα Συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.

Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το νησί άρχισε να βυθίζεται, η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια. Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μια λαμπερή θαλαμηγό. Η Αγάπη τον ρωτάει: «Πλούτε, μπορείς να με πάρεις μαζί σου;» «Όχι, δεν μπορώ» απάντησε ο Πλούτος. «Έχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου και δεν υπάρχει χώρος για σένα».

Η Αγάπη τότε αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονεία που επίσης περνούσε από μπροστά της σε ένα πανέμορφο σκάφος. «Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη. «Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη. Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονεία.

Η Λύπη ήταν πιο πέρα και έτσι η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει από αυτή βοήθεια. «Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου». «Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη που θέλω να μείνω μόνη μου» είπε η Λύπη.

Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη, αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία. Ήταν τόσο ευτυχισμένη, που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια. Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή: «Αγάπη, έλα προς τα εδώ! Θα σε πάρω εγώ μαζί μου!». Ήταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος που η Αγάπη δεν γνώριζε, αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη, που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του. Όταν έφτασαν στην στεριά ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.

Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε στον κύριο που τηn βοήθησε, ρώτησε την Γνώση: «Γνώση, ποιος με βοήθησε»; «Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση. «Ο Χρόνος;;» ρώτησε η Αγάπη. «Γιατί με βοήθησε o Χρόνος;» Τότε η Γνώση χαμογέλασε και με τη βαθιά σοφία της είπε: «Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».

υγ. Εάν δεν έχετε επισκεφθεί ακόμα το Μουσείο Συναισθημάτων Παιδικής Ηλικίας, κάντε το. Αξίζει! Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ.

logo.png

Διαβάστε επίσης: Η πρώτη κυρία των χιμπατζήδων και της φύσης, Jane Goodall