θεατράλε & κινούμενες εικόνες

Η θεατρική παράσταση “8η ημέρα” ταξιδεύει στα σπίτια σας!

Για να την φιλοξενήσετε πατήστε εδώ.

12278772_695949840504693_4618604262471357193_n

Πόσες φορές όταν ήμασταν μικροί δεν κάναμε πως παίζαμε σε θέατρο στο σπίτι μας; Και πόσες ακόμα δεν βλέπουμε τα παιδιά μας τώρα να παίζουν θέατρο χρησιμοποιώντας τα πιο ευφάνταστα πράγματα μέσα στο σπίτι; Πού να το φανταζόμασταν ότι κάτι τέτοιο δεν θα απείχε πολύ από την πραγματικότητα και το θέατρο θα έμπαινε στα σπίτια μας, όπως πριν από πολλά χρόνια μπήκε η τηλεόραση. Υπάρχουν παραστάσεις που φιλοξενούνται στα σαλόνια των σπιτιών μας και δεν έχουνε να ζηλέψουν σε τίποτα από παραστάσεις που λαμβάνουν χώρα σε θέατρα. Πρόσφατα έμαθα για την παράσταση “8η ημέρα” του Ηλία Κουνέλα, με τον ίδιο και τον Παναγιώτη Καμμένο. Πρόκειται για μια δραματική ιστορία για τα σκοτεινά χρόνια του Εμφυλίου, με τελικό αποτέλεσμα τη συμφιλίωση, τη συγνώμη, μια παράσταση που έχει φτιαχτεί αποκλειστικά για σπίτια. Πότε στο φως, πότε στο σκοτάδι, η ιστορία ξετυλίγεται και οι θεατές απολαμβάνουν κάτι το μοναδικό.

Επιλέξαμε μέρος μίας πολύ ενδιαφέρουσας συνέντευξης του Ηλία Κουνέλα στο debot.gr.

Με τι ασχολείσαι; |Θα ήθελα να ασχολούμαι με την αφήγηση και με τον κόσμο που αυτή χωράει μέσα της. Κατά τον V.Shalamov ένα από τα αρχαιότερα συναισθήματα του ανθρώπου είναι ο θυμός. Η αφήγηση λοιπόν που αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα είδη του θεάτρου καταλαγιάζει τον άνθρωπο χιλιάδες χρόνια τώρα. Τον ημερεύει…Δυστυχώς όμως ξεχνάω την αφήγηση και ασχολούμαι με τον εαυτό μου, με το αν είμαι καλά ή όχι και κλαίω τον πολύτιμο χρόνο που χάνεται…

Πώς επιλέγεις τα κείμενα σου και πότε αισθάνεσαι πως θέλεις να κάνεις κάτι με αυτά; |Αναγνωρίζω τα κείμενά μου από τον τρόπο που με κάνουν να ντρέπομαι, να συγκινούμαι και να απογυμνώνομαι. Όταν για παράδειγμα συνάντησα τον Danilo Kis θυμήθηκα τον εαυτό μου παιδί να κατουράει στην παγωνιά πάνω στο χιόνι. Έγραφα το όνομά μου κι αυτό έλιωνε. Κάτι που εδώ στην Ελλάδα ένα παιδάκι θα το έκανε χαράζοντας το όνομά του με ένα βότσαλο πάνω στην άμμο που θα το έσβηνε η θάλασσα, εγώ το έζησα με έναν διαφορετικό τρόπο. Έχει σημασία. Αυτή η μνήμη που διαφέρει είναι πάντα η ανάγκη και το κίνητρο. Όταν διάβασα τους ”Καραμάζοφ” αναγκάστηκα σχεδόν να πιστέψω στον Θεό! Ήμουν αβάπτιστος. Ο Dostojevsky μου έβαλε τρικλοποδιές. Αυτή η αντιδιαστολή γέννησε την ανάγκη. Όταν διάβασα τον Georghiou γονάτισα. Ήθελα να φτιάξω μία παράσταση που θα έχει ομολογία πίστεως σε έναν κόσμο που δεν πιστεύει σε τίποτα.

Πώς εκφέρεται η καλή αφήγηση κι είναι απαραίτητη μια παρέμβαση για την ΑΓΑΠΗ σήμερα; | Η καλή αφήγηση κατά βάση δεν εκφέρεται, είναι σαν το σ’ αγαπώ που φοβόμαστε να το πούμε μήπως χαθεί η αγάπη. Παρ’ όλα αυτά, έστω μια φορά το σ’ αγαπώ πρέπει να ειπωθεί. Με μία φορά δεν παραβιάζεται το άρρητο. Κι αν στην εποχή μας τα θεωρούμε όλα πια παραβιασμένα, δεν πρέπει, παρόλα αυτά, οι λέξεις και οι μεγάλες διαχρονικές έννοιες να ξαναειπωθούν από την αρχή; Δεν πρέπει οι λέξεις να ξαναμιλήσουν; Να ξαναανέβουν την καμπύλη του κύκλου;

12376050_703565363076474_3313795028082940188_n

Photo © Mike Rafail

Τι σημαίνει για σένα η 8η ημέρα; | Για την Ορθοδοξία είναι η μέρα του Βαπτίσματος, η Καινούργια μέρα της Δημιουργίας, η μέρα της συμφιλίωσης. Για μένα είναι η μέρα που επιθυμώ και που φοβάμαι περισσότερο απ΄ όλες τις άλλες να ζήσω. Τι θα κάνω αν εκείνη την ημέρα ο χειρότερος εχθρός που θα αντικρίσω μπροστά μου θα είναι ο εαυτός μου; Πώς θα αγκαλιάσω το λυσσασμένο ζώο που έχω μέσα μου;

Γιατί ονομάσατε την παράσταση που ταξιδεύετε στα σπίτια «η 8η ημέρα»; | Ονομάσαμε την παράσταση έτσι από κοινού με τον Παναγιώτη, γιατί φανταστήκαμε τους παππούδες μας αγκαλιασμένους κι ας ήταν εχθροί στον εμφύλιο. Επίσης κάθε σπίτι που φιλοξενεί την παράσταση δέχεται και ξένους θεατές. Οπότε βιώνει και το κοινό μια συμφιλίωση με τον άγνωστο.

Μπορείς να αφηγηθείς μία εμπειρία που έχεις ζήσει σ’ ένα από τα 150 σπίτια που έχει επισκεφθεί η «8η ημερα»; | Βρεθήκαμε σε ένα σπίτι στο Χαλάνδρι με αναρχικούς, χρυσαυγίτες και ομοφυλόφιλους θεατές μαζί. Στην αρχή χάσαμε τη γη κάτω από τα πόδια μας. Στο τέλος της παράστασης μας εγκατέλειψε ο φόβος της έναρξης. Στο τέλος, όλες οι μάσκες και τα αξιώματα θα πέσουν.

Μπορείς να αφηγηθείς μία από τις εμπειρίες της δράσης του ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟΥ του Εθνικού Θεάτρου στα νοσοκομεία; Έχετε ξεπεράσει τις 370 παραστάσεις γύρω από κρεβάτια ενήλικων ασθενών. / Μια μέρα παίξαμε σε ένα εικοσάχρονο παιδί από το Μπαγκλαντέζ. Δούλευε στη Μανωλάδα και είχε παραλύσει το κορμί του από τις αντίξοες συνθήκες εργασίας. Μας ρώτησαν από το «Σωτηρία» αν μπορούμε να παίξουμε σε κάποιον που δεν μιλάει Ελληνικά. Αποφασίσαμε πως θα παίξουμε κι όταν μπήκαμε στο θάλαμό του αντίκρισα τα πιο τρομοκρατημένα μάτια που έχω δει στη ζωή μου. Δεν ξέραμε πώς να του εξηγήσουμε πως σε λίγο θα δει θέατρο. Σε λίγο αρχίσαμε να βαφόμαστε κλόουν μπροστά του, αλλά το παιδί παρέμενε αδιάφορο. Η παράσταση ήταν μια μεγάλη αποτυχία. Αντί να τονώσουμε τον θεατή μας, μάλλον του προκαλέσαμε δυσάρεστα συναισθήματα. Ώσπου ο Θεός μας λυπήθηκε. Φεύγοντας από το θάλαμο, έμεινε το πόμολο της πόρτας στο χέρι μου. Το πρόσφερα στην Ιφιγένεια  σαν λουλούδι που μοσχοβολάει. Αυτή το μύρισε (το πόμολο) και ζαλίστηκε από την ευωδία με αποτέλεσμα να μην βρίσκει την έξοδο του θαλάμου και να πέφτει πάνω στον τοίχο. Ο θεατής μας χαμογέλασε! Τώρα το τραβήξαμε στα άκρα, κάναμε τουλάχιστον μισή ώρα για να βγούμε από το θάλαμο. Ο θεατής μας γέλασε με την ψυχή του… Κι όταν βγήκαμε με την Ιφιγένεια από τον θάλαμο κλαίγαμε σαν μικρά παιδιά αγκαλιασμένοι! Αυτή είναι μόνο μία ιστορία. Κάθε επίσκεψη έχει τη δική της.

Για να φιλοξενήσετε την παράσταση στο δικό σας σπίτι μπείτε εδώ.

Έχετε δει την παράσταση; Στείλτε μας την εμπειρία σας στο momsfirstblog@gmail.com


Πρόταση

Δύο θεατρόφιλοι προτείνουν…

σερβίρουν οι Κυριακή Ανδριάνη & Μιχάλης Κατσουλάκος

Δεύτερη φωνή | Δράμα των Θανάση Παπαθανασίου, Μιχάλη Ρέππα
Διάρκεια: 120 ‘
Σκηνοθ.:Κ. Μαρκουλάκης | Ερμηνεύουν: Ν. Μεντή, Δ. Σκιάδη, Γ. Ζιόβας, Κ. Γαβαλάς

Θέατρο Αποθήκη | Σαρρή 40, Ψυρρή | Τηλ.: 2103253153 | Παραστάσεις: Απόγ.: Σάβ. 6 μ.μ. Βραδ.: Τετ., Κυρ. 8 μ.μ., Πέμ.-Σάβ. 9 μ.μ.

2.jpg
Το έργο περιγράφει μέσα από τα μάτια μιας μικροαστής μάνας και συζύγου την αγωνία της να δώσει στα παιδιά της την ευκαιρία να ζήσουν τα όνειρά τους πριν αυτά γίνουν χαμένα, όπως έγιναν κάποτε τα δικά της.
Το μήνυμα του έργου ίσως είναι κοντά σε αυτό που βιώνει ο καθένας μας. Το δράμα από ατομικό γίνεται συλλογικό. Γίνεται το δράμα μιας ολόκληρης γενιάς. Της γενιάς της μεταπολίτευσης, που έκανε τα όνειρα κούφια συνθήματα και φτηνό συνάλλαγμα για ένα άνετο διαμέρισμα με ζαχαρί καναπέ και τηλεόραση plasma.
Εξαιρετική η ερμηνεία της Νένας Μεντή.

Ο κόκορας | Κωμωδία των Τάσου Γερακίνη και Κατερίνας Παπαναστασάτου
Διάρκεια: 40 ‘
Ερμηνεύουν: Ν.Κασάπης, Α.Ούστα

Ριφιφί | Εμμ. Μπενάκη 69Α | Τηλ.: 2103300237 | Παραστάσεις: Τετ., Πεμ. 10 μ.μ. έως 09/04

Untitled-1.jpg

Το πρώτο θεατρικό σήριαλ που διαδραματίζεται σε ένα εστιατόριο. Στο εστιατόριο ΡΙΦΙΦΙ των Εξαρχείων. Ο κόκορας είναι ένας ιδιότυπος και ευρηματικός αντίλογος ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα που είναι ζευγάρι στη ζωή και προσπαθεί ο καθένας μέσα από τη δική του ματιά να κάνει μια ανασκόπηση, αλλά και μια προέκταση στο μέλλον της σχέσης τους. Με όπλο το μοναδικό τους χιούμορ, διαφωνούν, συγκρούονται και επιδίδονται σε παιχνίδια μυαλού και εξουσίας, αγωνιώντας να βγουν αλώβητοι από την αιώνια μάχη του αρσενικού- θηλυκού.

Εξαιρετικό φαγητό και πολύ καλές τιμές.
Εισιτήριο δεν υπάρχει. Χρέωση υπάρχει μόνο με την όποια κατανάλωση φαγητού ή ποτού.


Κινούμενες εικόνες | “Μια φορά κι έναν καιρό…”

σερβίρει ο Jojo

6d7c9583b6f58f433a4a93a354e6bf1a

Σήμερα που η ποικιλία για ταινίες που απευθύνονται στα παιδιά ξεπερνάει κάθε προηγούμενο είναι λιγάκι δύσκολο να φανταστούμε ότι υπήρξε κάποτε μια εποχή που ο όρος “παιδική ταινία” ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτος. Μέχρι και τη δεκαετία του 1980, όταν ο μπαμπάς και η μαμά παίρνανε τα βλαστάρια τους για να πάνε σινεμά μπορούσαν να επιλέξουν μία από τις λεγόμενες “οικογενειακές ταινίες” για τη διασκέδασή τους. Το σκηνικό αυτό άρχισε να αλλάζει από το τέλος της δεκαετίας με το λανσάρισμα από τη Disney της ταινίας ” Η πεντάμορφη και το τέρας”. Λίγα χρόνια μετά η επιτυχία του “The Lion king” άνοιξε τον δρόμο που μας οδηγεί στο σήμερα.

Απώτερος σκοπός είναι να επιλέγουμε κάθε φορά μία ταινία που μέσα σε αυτήν την υπερπροσφορά του θεάματος, μπορεί και να σας έχει ξεφύγει.Εκτάκτως όμως, για αυτή τη φορά θα προτείνουμε μία σειρά που θα ικανοποιήσει την επιθυμία του γονιού εκείνου που ενδιαφέρεται η ψυχαγωγία του τέκνου του να συνδυάζεται με τη μάθηση. Η σειρά λέγεται ” Μιά φορά κι έναν καιρό…ήταν ο άνθρωπος” και οι παλαιότεροι θα την θυμούνται μάλλον μέσα από την προβολή της στην εκπαιδευτική τηλεόραση της ΕΡΤ. Εάν δεν την έχετε ήδη στην κατοχή σας, αγοράστε την, κατεβάστε την, δανειστείτε την, κλέψτε, σκοτώστε, ξεκινήστε επανάσταση, αλλά πάρτε την στα χέρια σας. Ναι, αξίζει τόσο πολύ. Η σειρά συνοδεύεται από τα αντίστοιχα βιβλία, αλλά είμαι βέβαιος ότι οι μικροί σας θα προτιμήσουν την DVD εκδοχή. Καλή συνέχεια και καλή διασκέδαση!

Μπορείτε να δείτε όλα τα επεισόδια εδώ.

Το “Μιά φορά κι έναν καιρό ήταν ο άνθρωπος” (“II etait une fois…l’Homme”) ήταν η γαλλική σειρά κινουμένων σχεδίων του 1978, που αποτελείτο από 26 επεισόδια των 25 λεπτών, σκηνοθετημένη από τον Albert Barille.